نوجوانی دورهای است که دوستیها و ارتباط با همسالان اهمیت زیادی پیدا میکند.
اما داشتن یک رابطه دوستانه خوب فقط به پیدا کردن آدمهای مناسب بستگی ندارد؛
مهارت ارتباط با دوستان در نوجوانی هم چیزی است که میتوان آن را یاد گرفت و
تقویت کرد.
گوش دادن به حرف دوست، بیان درست احساسات، احترام به تفاوتها،
مدیریت اختلاف و توانایی نه گفتن، بخشی از
مهارتهای ارتباطی نوجوانان هستند.
پژوهشها نیز نشان میدهند که کیفیت بهتر دوستیها با احساس تعلق،
رضایت از زندگی و بهزیستی بیشتر و تنهایی کمتر در نوجوانان ارتباط دارد.
پس سؤال فقط این نیست که «چطور دوست پیدا کنیم؟»؛ بلکه این است که
چطور دوستی سالم بسازیم و خودمان هم دوست خوبی باشیم؟
دوستی سالم در نوجوانی چه ویژگیهایی دارد؟
دوستی سالم به این معنی نیست که دو نفر همیشه با هم موافق باشند یا هیچوقت
از یکدیگر ناراحت نشوند. اختلافنظر و دلخوری بخشی طبیعی از
روابط دوستانه نوجوانان است.
مهم این است که بتوانیم این اختلافها را با احترام مدیریت کنیم.
یک دوستی سالم در نوجوانی معمولاً ویژگیهایی مانند این موارد دارد:
-
احترام متقابل:
تفاوت در علایق، شخصیت و نظرها را بپذیریم و یکدیگر را تحقیر نکنیم.
-
اعتماد:
مسائل شخصی و رازهای دوستمان را بدون اجازه برای دیگران تعریف نکنیم.
-
همدلی:
قبل از قضاوت، تلاش کنیم شرایط را از نگاه دوستمان ببینیم.
-
حمایت:
فقط هنگام ناراحتی کنار دوستمان نباشیم؛ از موفقیتهای او هم خوشحال شویم.
-
مرزهای شخصی:
صمیمیت به این معنی نیست که همیشه باید در دسترس یکدیگر باشیم.
-
رابطه دوطرفه:
حفظ دوستی نباید همیشه بر عهده یک نفر باشد.
در یک دوستی سالم در نوجوانی، هر دو نفر میتوانند
در کنار یکدیگر احساس راحتی کنند و در عین حال فضای شخصی خود را نیز حفظ کنند.
مهمترین مهارتهای ارتباطی نوجوانان با دوستان
بخش زیادی از مشکلات دوستی از نبود علاقه شروع نمیشود؛ بلکه از نحوه صحبت کردن،
گوش دادن و برداشت ما از رفتار دیگران به وجود میآید.
یادگیری مهارتهای ارتباطی نوجوانان میتواند به شکلگیری
روابط دوستانه سالمتر کمک کند.
گوش دادن فعال
وقتی دوستمان صحبت میکند، فقط منتظر نوبت خودمان برای حرف زدن نباشیم.
با دقت گوش کنیم، سؤال بپرسیم و اگر چیزی را متوجه نشدیم،
درباره آن توضیح بخواهیم.
مثلاً بهجای:
«ولش کن، چیز مهمی نیست.»
میتوانیم بگوییم:
«کدوم قسمت ماجرا بیشتر ناراحتت کرد؟»
گاهی یک شنونده خوب بودن، بیشتر از ارائه یک راهحل به دوستمان کمک میکند.
احساساتمان را درست بیان کنیم
بهتر است بهجای سرزنش شخصیت دوستمان، درباره رفتار و احساس خودمان صحبت کنیم.
بهجای:
«تو اصلاً به من اهمیت نمیدی.»
بگوییم:
«وقتی وسط حرفم رفتی سراغ گوشی، احساس کردم به حرفم توجه نمیکنی و ناراحت شدم.»
این نوع ارتباط مؤثر با دوستان میتواند
زمینه گفتوگویی آرامتر را فراهم کند.
قبل از قضاوت، سؤال بپرسیم
اگر دوستی کمتر از قبل با ما صحبت کرد، نباید فوراً نتیجه بگیریم که
دیگر ما را دوست ندارد.
گاهی ممکن است مسئلهای در زندگی او وجود داشته باشد یا اصلاً
سوءتفاهمی رخ داده باشد.
یک سؤال ساده مثل:
«چند وقته حس میکنم کمتر با هم صحبت میکنیم؛ چیزی شده؟»
میتواند بسیاری از سوءتفاهمها را برطرف کند.
چگونه در نوجوانی دوست جدید پیدا کنیم؟
دوست پیدا کردن در نوجوانی
لزوماً به معنی وارد شدن به یک جمع بزرگ یا تغییر شخصیت خودمان نیست.
دوستی معمولاً از تعاملهای کوچک و تکرارشونده شکل میگیرد.
موقعیتهایی مثل کارهای گروهی، ورزش، فعالیتهای علمی و هنری،
پروژههای مدرسه و برنامههای فرهنگی میتوانند فرصت مناسبی
برای آشنایی با افراد جدید باشند.
برای شروع گفتوگو هم لازم نیست جمله خاصی بلد باشیم.
یک سؤال ساده درباره همان فعالیت میتواند شروع خوبی باشد:
«تو هم برای این پروژه این موضوع رو انتخاب کردی؟»
اگر گفتوگو خوب پیش رفت، در فرصتهای بعدی دوباره ارتباط را ادامه دهیم.
نکته مهم این است که هر آشنایی قرار نیست به یک دوست صمیمی تبدیل شود.
اگر کسی علاقهای به ادامه رابطه نداشت، نباید آن را نشانه کمارزش بودن خودمان بدانیم.
اگر با دوستم اختلاف پیدا کردم چه کار کنم؟
اختلاف در دوستی طبیعی است؛ اما
حل اختلاف با دوستان به مهارت نیاز دارد.
بعد از یک بحث شدید، بهتر است ابتدا کمی فاصله بگیریم تا آرامتر شویم.
سپس بهجای اینکه فقط دنبال مقصر بگردیم، از خودمان بپرسیم:
«من در این اتفاق چه نقشی داشتم؟»
اگر آماده گفتوگو هستیم، زمان مناسبی انتخاب کنیم و بدون حضور جمع دوستان
درباره موضوع صحبت کنیم.
اگر اشتباه کردهایم، عذرخواهی روشن بهتر از جملههایی مثل
«اگه ناراحت شدی ببخشید» است.
مثلاً:
«میفهمم حرفم ناراحتت کرد. بابتش متأسفم و سعی میکنم دوباره این کار رو تکرار نکنم.»
اما عذرخواهی فقط گفتن «ببخشید» نیست؛
تغییر رفتار هم بخشی از آن است.
در هنگام گفتوگو به حرف دوستمان گوش کنیم و اجازه دهیم احساسش را بیان کند.
همچنین بهتر است دوستان مشترک را وارد دعوا نکنیم، پشت سر یکدیگر حرف نزنیم
و برای تحریک یا حسادت دادن به طرف مقابل تلاش نکنیم.
فشار همسالان؛ وقتی نمیخواهیم برخلاف نظر خودمان رفتار کنیم
دوستان میتوانند روی رفتار و تصمیمهای ما تأثیر بگذارند.
این تأثیر همیشه منفی نیست؛ دوستان میتوانند ما را به همکاری،
تلاش و رفتارهای مثبت تشویق کنند.
اما گاهی ممکن است برای انجام کاری که خودمان نمیخواهیم،
تحت فشار همسالان قرار بگیریم.
در چنین شرایطی میتوانیم:
-
محترمانه و قاطعانه «نه» بگوییم.
-
موضوع صحبت را عوض کنیم.
-
اگر لازم بود از موقعیت فاصله بگیریم.
-
با دوستانی ارتباط بیشتری داشته باشیم که به تصمیمهای ما احترام میگذارند.
-
اگر فشار ادامهدار یا جدی بود، با والدین، مشاور یا یک بزرگسال قابلاعتماد صحبت کنیم.
دوستی سالم به معنی انجام دادن هر کاری برای حفظ رابطه نیست.
اگر احساس کنیم دوستانمان ما را نادیده گرفتهاند
احساس نادیده گرفته شدن یا طرد شدن میتواند ناراحتکننده باشد؛
اما بهتر است قبل از نتیجهگیری، کمی مکث کنیم.
آیا واقعاً کسی عمداً ما را کنار گذاشته است؟
آیا ممکن است سوءتفاهمی اتفاق افتاده باشد؟
آیا این رفتار فقط یک بار رخ داده یا بارها تکرار شده است؟
اگر موضوع مربوط به یک دوست مشخص است، بهتر است بهجای حدس زدن،
در زمان مناسب درباره آن صحبت کنیم.
همچنین دنیای اجتماعی خودمان را به یک نفر یا یک گروه محدود نکنیم.
فعالیتهای ورزشی، علمی، هنری و گروهی میتوانند فرصت آشنایی
با افراد جدید را فراهم کنند.
ارزش یک نوجوان به تعداد دوستانش یا میزان محبوبیت او در یک جمع وابسته نیست.
شبکههای اجتماعی چه تأثیری بر دوستی نوجوانان دارند؟
شبکههای اجتماعی میتوانند ارتباط با دوستان را آسانتر کنند
و به حفظ رابطه خارج از مدرسه کمک کنند؛ اما ارتباط آنلاین همیشه
جای ارتباط حضوری را نمیگیرد.
در پیامهای متنی، لحن صدا و حالت چهره مشخص نیست و همین موضوع
میتواند باعث سوءتفاهم شود. همچنین مقایسه خودمان با تصاویر
و زندگی دیگران ممکن است باعث شود روابط خودمان را غیرواقعی ارزیابی کنیم.
برای داشتن ارتباط سالم در فضای آنلاین بهتر است:
-
هر پیام را سریع تفسیر نکنیم.
-
اختلافهای جدی را در گروههای عمومی مطرح نکنیم.
-
عکس یا اطلاعات شخصی دوستان را بدون اجازه منتشر نکنیم.
-
اجازه ندهیم ارتباط مجازی جای همه روابط حضوری را بگیرد.
-
برای حریم خصوصی خودمان و دوستانمان ارزش قائل شویم.
هدف این نیست که شبکههای اجتماعی را خوب یا بد بدانیم؛
مهم، شیوه استفاده از آنهاست.
چه رفتارهایی میتوانند یک دوستی را خراب کنند؟
گاهی یک دوستی به دلیل یک اتفاق بزرگ از بین نمیرود؛
بلکه رفتارهای کوچک و تکرارشونده به مرور رابطه را ضعیف میکنند.
رفتارهایی مانند:
-
رعایت نکردن مرزهای شخصی
-
گوش ندادن به حرف دوست
-
حسادت به موفقیتهای او
-
شوخیهایی که باعث تحقیر یا ناراحتی میشوند
-
فشار آوردن برای انجام کاری که دوستمان نمیخواهد
-
خودمحوری و بیتوجهی به نیازهای طرف مقابل
-
بیاحترامی یا بدگویی پشت سر دوست
میتوانند کیفیت رابطه را کاهش دهند.
بنابراین فقط نپرسیم
«آیا دوستم خوب است؟»
گاهی بهتر است از خودمان هم بپرسیم:
«من در این دوستی چه رفتاری دارم؟»
نقش مدرسه در تقویت مهارتهای اجتماعی نوجوانان
مدرسه فقط محل یادگیری درسها نیست. نوجوان بخش مهمی از زندگی روزمره خود را
در تعامل با همکلاسیها، معلمان و گروههای مختلف میگذراند و همین محیط
میتواند فرصت خوبی برای تمرین
مهارتهای اجتماعی نوجوانان باشد.
کارهای گروهی، فعالیتهای ورزشی، برنامههای فرهنگی، پروژههای آموزشی
و تعامل با دیگران، موقعیتهایی هستند که دانشآموز میتواند در آنها
همکاری، مسئولیتپذیری، گفتوگو و احترام به دیگران را در عمل تمرین کند.
در
مدرسه پسرانه آریانا
نیز در کنار آموزش درسی، توجه به رشد فردی و اجتماعی دانشآموزان
دوره اول متوسطه اهمیت دارد.
فعالیتهای گروهی، برنامههای ورزشی و فرهنگی و فرصتهای مختلف آموزشی
میتوانند به نوجوان کمک کنند تا بخشی از این مهارتها را در محیط واقعی
مدرسه تجربه کند.
در چنین نگاهی، هدف آموزش فقط یادگیری مطالب درسی نیست؛
بلکه کمک به شکلگیری دانشآموزی توانمند، مسئول و آماده برای تعامل مؤثر با دیگران است.
برای آشنایی بیشتر با
دبیرستان غیردولتی پسرانه آریانا در پاکدشت
میتوانید صفحه معرفی مدرسه را نیز مشاهده کنید.
معرفی مدرسه آریانا
فعالیتها و برنامههای مدرسه آریانا
چگونه خودمان دوست خوبی باشیم؟
برای داشتن یک دوستی خوب، لازم نیست کامل و بدون اشتباه باشیم.
کافی است تلاش کنیم:
-
شنونده خوبی باشیم.
-
قابل اعتماد باشیم.
-
احساسات دوستمان را مسخره نکنیم.
-
از موفقیت او خوشحال شویم.
-
به تفاوتها و مرزهای شخصی احترام بگذاریم.
-
وقتی اشتباه کردیم، مسئولیت آن را بپذیریم.
-
هنگام اختلاف، گفتوگو را به قهر و سرزنش ترجیح دهیم.
-
برای حفظ دوستی، خودمان یا طرف مقابل را مجبور به کاری نکنیم.
در واقع، دوستی خوب یک مهارت دوطرفه است.
همانطور که انتظار داریم دیگران به حرف ما گوش دهند،
ما نیز باید شنونده خوبی باشیم.
همانطور که میخواهیم به مرزهای ما احترام گذاشته شود،
باید مرزهای دوستانمان را هم رعایت کنیم.
پرسشهای متداول درباره مهارت ارتباط با دوستان در نوجوانی
چگونه در نوجوانی دوست جدید پیدا کنیم؟
با حضور در فعالیتهای گروهی، ورزشی، علمی، هنری و فرهنگی
و شروع گفتوگوهای ساده با افرادی که علایق مشترکی با ما دارند.
مهمترین مهارت ارتباطی نوجوانان با دوستان چیست؟
گوش دادن، بیان روشن احساسات، همدلی، احترام به تفاوتها
و توانایی مدیریت اختلاف از مهمترین مهارتهای ارتباطی هستند.
اگر با دوستم دعوا کردم چه کار کنم؟
ابتدا آرام شوید، سهم خودتان در اختلاف را بررسی کنید
و سپس در زمان مناسب با گفتوگویی محترمانه،
شنیدن حرفهای طرف مقابل و در صورت نیاز عذرخواهی،
برای حل مسئله تلاش کنید.
چطور با فشار همسالان مقابله کنیم؟
تصمیم خود را محترمانه و قاطعانه بیان کنید،
از موقعیت نامناسب فاصله بگیرید و اگر فشار ادامه داشت،
از یک فرد قابلاعتماد کمک بگیرید.
نتیجهگیری
مهارت ارتباط با دوستان در نوجوانی
چیزی نیست که فقط بعضی افراد بهطور طبیعی داشته باشند؛
این مهارتها قابل یادگیری و تقویت هستند.
گوش دادن، همدلی، بیان درست احساسات، احترام به تفاوتها،
حفظ مرزهای شخصی، مدیریت اختلاف و توانایی «نه» گفتن،
همگی از مهارتهایی هستند که به نوجوان کمک میکنند
روابط سالمتری بسازد.
دوستی همیشه بدون اختلاف و دلخوری نیست.
یک دوستی سالم در نوجوانی رابطهای است که در آن افراد
میتوانند درباره مشکلات صحبت کنند، اشتباه خود را بپذیرند،
به یکدیگر احترام بگذارند و در کنار صمیمیت،
استقلال و مرزهای شخصی را هم حفظ کنند.
و شاید مهمترین نکته این باشد:
برای داشتن یک دوست خوب، فقط دنبال دوست خوب نباشیم؛
خودمان هم دوست خوبی باشیم.